Grupy Parafialne
KSM
Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży w Chmielniku powstało w 1993 roku i należy do najstarszych w diecezji rzeszowskiej. Przez ostatnie 6 lat naszą wspólnotę tworzyło 90 młodych ludzi. Obecnie na spotkania uczęszcza 38 osób. Naszymi opiekunami są Księża wikariusze. Obecnie asystentem parafialnym jest Ks. Krzysztof Szot.
Wspólnota spotyka się we wszystkie piątki. Wielu KSM-mowiczów bierze udział we Mszy (utrudnienie stanowi późny powrót ze szkoły, bo szkoły uczą niestety w systemie zmianowym).
Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży ma swoje stałe miejsce w życiu parafii. Co roku z jego inicjatywy w parafii organizowane są czuwania okolicznościowe (np. na Wielki Czwartek, Święto Niepodległości, rocznicę śmierci Jana Pawła II), Misterium Drogi Krzyżowej czy koncerty bożonarodzeniowe.
Ponadto młodzież ma obowiązek cotygodniowej posługi liturgicznej na niedzielnej Mszy Świętej o godzinie 9.15.
Co roku też część członków składa przyrzeczenie wierności ideałom KSM, co stanowi uwieńczenie naszej formacji podstawowej. Wyjeżdżamy na turnusy wakacyjne, uczestniczymy w dniach formacyjnych dla zastępowych.
W KSM-ie pogłębiamy wiarę, kształtujemy i pogłębiamy wiedzę religijną, ale także rozwijamy sprawność fizyczną, aby dobrze spełniać zadania ucznia, katolika i Polaka.
Przez cnotę, naukę i pracę, służyć Bogu i Ojczyźnie. Gotów! GOTÓW!
Spotkania
Piątki po Mszy
Osoba odpowiedzialna
Ks. Tomasz Sienicki, Justyna Pietrucha
Koło Przyjaciół Radia Maryja
W 1991 roku rozpoczęła nadawanie rozgłośnia katolicka „Radio Maryja” z Torunia. Celem stało się dotarcie z Ewangelią do każdego domu w Polsce i do naszych rodaków poza granicami kraju.
Wkrótce po powstaniu Radia, zaczęły powstawać Koła Przyjaciół, aby wspierać to dzieło. W kwietniu 1993 r. powstało takie koło w Chmielniku, dzięki zaangażowaniu P. Zofii Czarnota i P. Władysławy Sitarz.
Gdy w grudniu 1994 roku powstało diecezjalne radio „Via”, opieką modlitewną i wsparciem objęliśmy także naszą diecezjalną rozgłośnię.
Obecnie Koło liczy 15 członków. Raz w miesiącu odbywają się spotkania formacyjne. Spotkania poprzedza modlitwa różańcowa i Eucharystia w intencji Radia Maryja i dzieł przy nim powstałych. Modlimy się o pokój na świecie i potrzebne łaski dla katolickich mediów.
Katechezy, w ostatnim okresie, dotyczyły haseł roku duszpasterskiego, nauki Ojca Świętego Jana Pawła II, Dekalogu.
Oprócz formacji duchowej członkinie brały udział w marszach w obronie życia, TV Trwam, zbierały podpisy jako protest przeciwko różnym decyzjom rządowym, obsługiwały pielgrzymów przybywających do Sanktuarium.
Organizowały pielgrzymki i brały udział w ogólnopolskich spotkaniach formacyjnych rodziny Radia Maryja na Jasnej Górze i okolicznych miejscowościach.
Spotkania
Drugi wtorek miesiąca
Osoba odpowiedzialna
ks. Rafał Grzesik, Maria Jaworska
Akcja Katolicka
Parafialny Oddział Akcji Katolickiej w Chmielniku powołany został pod koniec 1995 r. jako jeden z pierwszych trzynastu w diecezji rzeszowskiej. Obecnie liczy 20 członków. Opiekunem jest Ks. proboszcz Mariusz Cymbała, a prezesem oddziału parafialnego P. Maria Jaworska.
Celem Akcji Katolickiej jest pogłębianie formacji chrześcijańskiej i organizowanie współpracy katolików świeckich z hierarchią kościelną w prowadzeniu misji apostolskiej Kościoła.
Spotkania formacyjne odbywają się raz w miesiącu. Rozpoczynają się hymnem AK i modlitwą brewiarzową. Ponieważ Akcja Katolicka pragnie współdziałać z hierarchią, temat katechez wypływa z roku. Spotkania odbywają się w III wtorek miesiąca.
Członkowie Akcji Katolickiej w Chmielniku angażują się w liturgię, modlitwę w sanktuarium, prowadzenie Drogi Krzyżowej, organizacją odpustów. Ważnym elementem formacji są pielgrzymki, organizowane dla członków i parafian.
Członkowie Akcji Katolickiej w Chmielniku biorą udział w spotkaniach diecezjalnych i ogólnopolskich.
Spotkania
Trzeci wtorek miesiąca
Osoba odpowiedzialna
Ks. Proboszcz, Wiesław Szura
Liturgiczna Służba Ołtarza
Łacińskie słowo: ministrare oznacza „służyć, pomagać”. Służymy Bogu, kiedy przyczyniamy się do tego, aby liturgia była piękna. Słowo ministrant wskazuje szczególnie na służbę we Mszy św. Ministrant jest pomocnikiem przy sprawowaniu Mszy św. i podczas innych nabożeństw liturgicznych.
Mając na uwadze piękno sprawowania liturgii już wiele wieków temu, została utworzona funkcja ministranta, który jako członek ludu Bożego, sprawuje swoją posługę, pomagając w czasie Mszy Świętej według określonych przez Kościół przepisów. Wiąże się z tym wiele obowiązków, jakich podejmujący służbę chłopak, musi być świadomy i w miarę swoich możliwości wypełniać je. Wśród nich jest możliwie częsta posługa w czasie Mszy Świętej, formowanie siebie przez poznawanie Słowa Bożego, a nawet pomoc w pracach przy kościele.
Ministrant musi być świadomy swojej roli w czasie sprawowania Ofiary Eucharystycznej, która zostaje mu powierzona i z należytą czcią i troską przygotować się do niej. Służą temu: okres przygotowawczy przed zostaniem pełnoprawnym ministrantem, w czasie którego wszyscy chętni przyglądają się bardziej doświadczonym kolegom i próbują swoich sił w kolejnych posługach; organizowane przez Diecezję „Wakacje z Bogiem” czyli turnusy ministranckie, na których chłopcy poznają zasady liturgii oraz dobrze się bawią na wspólnych wyjazdach oraz zbiórki organizowane przy kościele parafialnym.
Każdego roku nie brakuje chętnych do podjęcia tej funkcji, co jest radością dla całego Kościoła. Jak wiele lat temu tak i teraz, przed ministrantem stawiane są wymagania zarówno moralne, które dotyczą nie tylko troski o piękno liturgii ale również świadczenie indywidualną postawą o swojej wierze i świadomości pełnionej funkcji.
W wolnym czasie ministranci spotykają się, żeby pograć w piłkę, spędzić czas przy ognisku lub na pielgrzymce, czy wycieczce. Wspólnota ministrancka stara się przeżywać coroczne rekolekcje formacyjne oprócz rekolekcji organizowanych przez duszpasterstwo diecezjalne.
Ministranci rywalizują sportowo pomiędzy sobą. W 2014 roku nasza grupa gimnazjalistów została mistrzami dekanatu.
Spotkania
Czwartki po Mszy
Osoba odpowiedzialna
Ks. Rafała Grzesik, Jakub
Tereszkiewicz
Straż Honorowa Matki Bożej Łaskawej
Straż Honorowa Matki Bożej Łaskawej została powołana przez proboszcza Ks. Józefa Hadera w 1989 roku jako odpowiedź parafii na ateizację społeczeństwa dokonywaną przez komunistów. Wspólnota zrzesza mężczyzn, którzy pragną swym życiem służyć Matce Bożej.
Obecnie wspólnota liczy około 30 osób. Straż Honorowa Matki Bożej Łaskawej w czasie posługi występuję w charakterystycznych strojach. Mundury „zimowe” zostały zaprojektowane w oparciu o żołnierskie stroje historyczne Księstwa Warszawskiego. Mundury „letnie” nawiązują do bitwy warszawskiej w 1920 roku i cudownego ocalenia przez Matkę Bożą Łaskawą. W ten sposób nawiązujemy do historii i wyrażamy prawdę, że od wieków polscy mężczyźni służą Maryi, Pani Łaskawej.
Do posług przy sanktuarium w Chmielniku zaliczamy:
– straż przy Grobie Pańskim
– posługa w czasie odpustu Matki Bożej Łaskawej i w dniu Św. Bartłomieja
– posługa w czasie procesji Bożego Ciała
– posługa w czasie obecności Biskupa w naszej parafii
Na prośbę Ks. Proboszcza pomagamy przy różnych parafialnych pracach.
Zapraszamy mężczyzn pragnąc służyć Matce Bożej w naszym sanktuarium.
Spotkania
W miarę potrzeb
Osoba odpowiedzialna
Dawid Rękas
Schola
W Chmielnickiej parafii istnieje schola dziecięca, prowadzoną przez S. Dolores, felicjankę i katechetkę w Szkole Podstawowej Nr. 1.
Schola licząca około czterdziestu osób spotyka się na próbach w środę przed Mszą Świętą.
Schola stara się także czynnie uczestniczyć we wszystkich uroczystościach w sanktuarium oraz w Domu Pomocy Społecznej.
Dziewczęta nie tylko śpiewają, ale uczestniczą w różnych wycieczkach, czy pielgrzymkach.
Spotkania
Środa o 17
Osoba odpowiedzialna
ks. Rafał Grzesik, Agnieszka Trawka – Ferenc
Caritas
Parafialne Koło Caritas przy sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Chmielniku działa od 1993 roku. Obecnie liczy 10 członków, a naszym opiekunem jest Ks. proboszcz Mariusz Cymbała.
Spotkania odbywają się raz w miesiącu, a ich tematem jest przesłanie roku duszpasterskiego Kościoła w Polsce. Oprócz formacji parafialnej członkowie uczestniczą w rekolekcjach i Dniach Skupieniach w diecezji.
Troską członków są ludzie ubodzy i niezaradni na terenie parafii. Caritas stara się im pomóc poprzez organizowanie pomocy i dystrybucję darów diecezjalnych.Wiele troski poświęca pielgrzymom przybywającym do sanktuarium. Nie zaniedbuje pokrzywdzonych z terenu gminy. Śpiesząc z pomocą pogorzelcom, czy też innym potrzebującym.Grupa Caritas angażuje się w liturgię parafialną; Msze Święte i nabożeństwa oraz organizację odpustów i innych uroczystości.W każdej szkole na terenie parafii istnieje szkolne koło Caritas. Członkowie włączają się w akcje diecezjalne oraz uczą pomagać innym.
Zapraszamy do naszego koło wszystkich, mających dobre serce i pragnących pomagać innym.
Spotkania
Trzeci wtorek miesiąca
Osoba odpowiedzialna
Ks. Proboszcz, Danuta Kozak
Róże różańcowe
Niech ludzie odmawiają Różaniec … i czynią pokutę za swoje grzechy”. Tak prosiła Matka Boża dzieci z Fatimy (Łucję, Franciszka i Hiacyntę), aby przekazały ludziom, że jeśli się nie nawrócą to czeka ich straszliwa wojna, cierpienia i prześladowanie. Tych, którzy się nie nawrócą, czeka ich piekło, „a jakie ono jest straszne” – wyznały dzieci po tym, jak Maryja ukazała im „wizję piekła”.
Ratunkiem dla świata jest Różaniec. Odmawiajcie Różaniec, a pokój zapanuje, uratujecie w człowieku piękno Boże, miłość zapanuje w waszych rodzinach i sercach. Kiedy zapytano małą Hiacyntę na czym najbardziej zależało Matce Bożej, odpowiedziała: „na codziennym odmawianiu modlitwy różańcowej”.
O sile i wadze różańca mówił często Św. Jan Paweł II. Wyrazem tego było ustanowienie roku 2002/2003 Rokiem Różańca i ogłoszenie Listu o Różańcu, w którym Papież dodał pięć nowych tajemnic nazwanych „tajemnicami światła”. Sam nie rozstawał się z różańcem. Mówił: „Różaniec, to moja ulubiona modlitwa! Taka wspaniała modlitwa! Wspaniała w jej prostocie i jej głębi. W tej modlitwie powtarzamy po wielokroć słowa, które Dziewica Maryja usłyszała od Archanioła i od swej kuzynki, Elżbiety. Na tle słów: „Zdrowaś Maryja” dusza uzmysławia sobie zasadnicze wydarzenia (Tajemnice) z życia Jezusa Chrystusa… Modlitwa tak prosta i tak bogata. Z głębi mojego serca zachęcam wszystkich do jej odmawiania.”
Spotkania
Pierwsza niedziela miesiąca – wymiana tajemnic po mszach 7.15 i 9.15
Osoba odpowiedzialna
Ks. Proboszcz, Maria Jaworska
Straż Honorowa Najświętszego Serca Pana Jezusa
Straż Honorowa NSPJ powstała we Francji w 1863 r., czyli 150 lat temu, a impulsem do jej ustanowienia stało się objawienie Serca Jezusa św. Marii Małgorzacie, wizytce.
Siostry szerząc kult Najświętszego Serca, inspirowały zakładanie bractw przy zgromadzeniach zakonnych i pośród wiernych. W rok po założeniu Straż Honorowa zyskała aprobatę Stolicy Apostolskiej. Wielu papieży, począwszy od Leona XIII, kierowało uwagę wiernych ku Najświętszemu Sercu, pośród nich również Św. Jan Paweł II, który w orędziu na setną rocznicę poświęcenia ludzkości Najświętszemu Sercu powiedział m.in.: „człowiek roku 2000 potrzebuje Serca Chrystusa, aby poznać Boga i samego siebie, potrzebuje Go, aby budować cywilizację miłości”.
Arcybractwo Straży Honorowej NSPJ przy naszej parafii powstało w 2004 r.. Inicjatorem założenia tej wspólnoty w parafii był ks. Tadeusz Wołosz.
Stowarzyszenie, które ma na celu, aby jego członkowie „uprzytomnili sobie nieustanną miłość Boga ku nim i ku ich bliźnim” (Statut Arcybractwa). Członkowie wspólnoty poczuwają się do wynagradzania Najświętszemu Sercu, zranionemu grzechami ludzi. Starają się ponadto przepajać swoje osobiste życie wiary, jak również apostolskie i zawodowe – miłością Serca Chrystusa. Stowarzyszeni – dla osiągnięcia tego celu – obierają sobie jedną godzinę w czasie dnia, podczas której w szczególny sposób pamiętają o Zbawicielu i ofiarują Mu zwykłe zajęcia tej godziny, nie czyniąc w nich żadnej zmiany.
Zmiany „biletów” Straży Honorowej najświętszego serca Pana Jezusa w każdy I-y piątek miesiąca po Mszy Świętej wieczornej.
Spotkania
Pierwszy piątek miesiąca po mszy
Osoba odpowiedzialna
Ks. Proboszcz, Marta Lampart
Grupa Misyjna
Papieskie Dzieło Misyjne Dzieci, powstało we Francji w I połowie XIX w. z inicjatywy bp. Karola de Farbin Jaksona .On to właśnie oddał się sprawie włączenia najmłodszych chrześcijan w misyjne dzieło Kościoła.
W roku 1842 biskup ten przejął się mocno sytuacją dzieci w Chinach, skąd misjonarze przesyłali dramatyczne opisy sytuacji dzieci umierających z głodu, bez jakiejkolwiek pomocy. Po rozmowie z Pauliną Jaricot- Założycielką Dzieła Rozkrzewiania Wiary zrealizował plan tej pomocy. Na apel: „Niech dzieci ratują dzieci!” — odpowiedz była spontaniczna, a idea tej pomocy zaowocowała dalszą działalność: „zbawienie dzieci przez dzieci”.
W roku 1843, dnia 19 maja zatwierdzone zostały Statuty Dzieła, pod nazwą: „Świętego Dzięcięctwa Pana Jezusa”, a później „Dzieła Misyjnego Dzieci”. Tego samego roku działalność misyjną dzieci podjęły kraje zachodniej Europy, a dziś istnieje i działa ponad w 100 krajach na różnych kontynentach.
W Polsce dzieła to rozpoczęło działalność w 1858 r. Pomimo zaborów zasięgiem swym obiło cały kraj i działalności tej nie przerwał ani I wojna światowa, ani kryzys powojenny. Natomiast II wojna światowa i ustrój komunistyczny, wprowadzony bagnetami sowieckimi w Polsce, zahamował tę pracę misyjną na ponad 40 lat.
W latach 70-tych odżyły struktury organizacyjne tego Dzieła i innych Papieskich Dzieł Misyjnych w naszej ojczyźnie, a Sobór Watykański II podkreślił obowiązek” wpajania katolikom od dzieciństwa ducha prawdziwie powszechnego i misyjnego” Dziełu udzielali aprobaty i W roku 1843, dnia 19 maja zatwierdzone zostały Statuty Dzieła, pod nazwą: „Świętego Dzięcięctwa Pana Jezusa”, a później „Dzieła Misyjnego Dzieci”.
3 maja 1922 r. Papież Pius XI nadał dziełu tytuł „Papieskie” i stało się ono odtąd własnością Stolicy Apostolskiej. W naturze dzieła leży też uniwersalizm, a więc działalność na rzecz dzieci w krajach misyjnych całego świata. Dzieło to przez solidarność z Papieżem niesie pomoc i troszczy się o zbawienie wszystkich dzieci. Przejawem uniwersalizmu jest przede wszystkim modlitwa dzieci w intencjach, które wyznacza i modli się Papież, ofiarowanie cierpień smutków , wyrzeczeń i radości, a także choćby drobne ale regularne ofiary z własnych wyrzeczeń, składane do dyspozycji Ojca Świętego.
Patronem PDMD jest Dziecię Jezus, a świętem patronalnym uroczystość Objawienia Pańskiego 6 stycznia. Dowodem przynależności jest legitymacja. Dzieci za swoja działalność otrzymują nadto specjalne „Błogosławieństwo Ojca Świętego”.
5 sierpnia 1980 r. Święty Jan Paweł II powiedział” Dziękuję osobom ( … ), które wychowują dzieci do niesienia pomocy duchowej i materialnej wielu rówieśnikom w krajach, które jeszcze nie znają Jezusa.
Celem spotkania członków jest:
Wspólna modlitwa i rozważanie Słowa Bożego.
Pogłębianie wiedzy o misjach i misjonarzach.
Przygotowanie nabożeństw misyjnych
– Niedziela Misyjna
– Uroczystość Objawienia Pańskiego.
Posługa na rzecz potrzebującego człowieka w swoim środowisku.
Udział w akcji: „Kolędnicy misyjni”.
Pisanie listów do misjonarzy.
Rozprowadzanie i czytelnictwo pracy dotyczących misji.
Przygotowanie gazetki misyjnej w szkole.
Udział w konkursach.
Organizowanie pielgrzymek, ognisk, zabaw.
Spotkania
Pierwszy wtorek miesiąca
Osoba odpowiedzialna
ks. Rafał Grzesik
Duchowa Adopcja
Ruch, do którego może się włączyć każda osoba, której jest drogie poczęte życie!
Każda osoba, która włącza się do Ruchu zobowiązuje się do modlitwy w obronie poczętego życia oraz do osobistego wypełniania Jasnogórskich Ślubów Narodu. Dzięki przynależności do Ruchu udziela się pomocy zarówno dzieciom poczętym, których życie jest zagrożone, jak i cierpiącym z powodu grzechu zabójstwa poczętego dziecka.
Jak zrodziła się duchowa adopcja?
Powstała po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W roku 1987 została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek duchowej adopcji powstał w kościele OO. Paulinów w Warszawie. Stąd rozprzestrzenia się na cały kraj i poza jego granice.
Co to jest duchowa adopcja?
Duchowa adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa 9 miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej: radosnej, bolesnej lub chwalebnej oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Osoba decydująca się na adopcję duchową nie wie, jakiej narodowości jest dziecko. Jego imię zna tylko Bóg. Do modlitwy za poczęte dziecko można dołączyć dowolnie wybrane dodatkowe postanowienia.
Spotkania
Spotkania w miarę
potrzeb
Osoba odpowiedzialna
Ks. Proboszcz, Tomasz Janik
Chór
Chór parafialny tworzą studenci i dorośli, którzy poprzez śpiew
pogłębiają duchowe przeżycia wiernych i współtworzą piękno liturgii. Zespół
wykonuje szeroki repertuar: od tradycyjnych pieśni liturgicznych, przez kolędy i
pieśni pasyjne, po aranżacje sakralne, dostosowane do różnych okresów roku
liturgicznego.
Nasz Chór, to znak, jak muzyka może jednoczyć, inspirować i ubogacać
liturgię oraz wspólne przeżywanie wiary.
Spotkania
Środa godz. 19.00
Osoba odpowiedzialna
Michał Bielecki
Grupa Uwielbienia „Gratia”
Celem istnienia grupy uwielbienia jest służba Bogu i ludziom, dzięki
wykorzystywaniu darów i talentów, które dał nam Bóg. Muzycy łączą serce
pełne uwielbienia i dziękczynienia z jak najlepszym warsztatem muzycznym.
Zespół powstał w 2016 roku z inicjatywy ks. Ryszarda Sowy.
Grupa uwielbienia spotyka się raz w tygodniu na próbie (w poniedziałek).
Spotkanie składa się ze wspólnego czasu modlitwy – gdzie jej członkowie uczą
się, jak podążać za Duchem Świętym oraz budować jedność stając razem przed
Bogiem. Druga cześć to próba muzyczna na której zespoły usługujące pracują
nad materiałem, który będzie wykonywany w IV niedzielę miesiąca na
wieczorze uwielbienia.
Spotkania
Spotkanie w
poniedziałki po Mszy wieczornej
Osoba odpowiedzialna
Ks. Tomasz Sienicki, Andrzej Paśkiewicz